Bezoek aan platenzaak Sounds in Venlo

Bezoekje aan Sounds Venlo 

Gistermiddag heb ik weer een bezoekje aan Sounds in Venlo gebracht.

Enkele weken geleden was ik daar ook en heb daar een paar nieuwe albums op vinyl gekocht. De score bestond uit :

Damien Jurado - Brothers and Sisters of the Eternal Son

Courtney Barnett - The Double EP: A Sea of Split Peas  

The War on Drugs - Lost in The Dream.

Echter na het beluisteren twee tegenvallers. Kant drie van The War on Drugs klonk alsof er iemand over een kiezelpad liep, krakend en schel. Een nummer van Damien Jurado had hetzelfde.

Kijk, vinyl mag een kraak, een spettertje of tikje hebben, maar dit verwacht je niet bij nieuw vinyl.

Gemaild met Sounds. Het is geen probleem een keer terug te komen, dan worden de elpees bekeken en eventueel geruild. Ondertussen kan ik gewoon de albums beluisteren.

Gistermiddag was het zover. Bij aankomst de twee elpees teruggegeven en twee nieuwe gekregen om te beluisteren. Normaal gesproken is het niet mogelijk om nieuw,  geseald vinyl te beluisteren.

Damien Jurado helemaal ok maar The War on Drugs weer hetzelfde euvel. Je zou haast denken, ligt het aan mij, maar een medewerkster van Sounds luisterde mee en ze ervoer hetzelfde: ‘Dit klinkt voor geen meter, gewoon een partij met slechte persing.’ Deze gaat opnieuw in bestelling.

Als je bij Sounds bent, in zo een grote platenzaak, ga je natuurlijk even rondsnuffelen. De laatste tijd gaat mijn belangstelling toch meer uit naar het nieuwe vinyl. Ik verzamel sinds een jaar weer elpees. Tot nu toe kocht ik deze altijd 2^de hands. Daardoor heb ik sinds begin 2014 geen nieuwe releases meer gekocht, ook geen cd’s. Zoekend in de bakken naar titels gaat mijn voorkeur nu dus uit naar uitgekomen albums van 2013, 2014 en van dit jaar.

De score van vandaag:

Spoon - They want my Soul (2014)

Amerikaanse indierock. De band bestaat ongeveer 20 jaar en heeft al 8 albums gemaakt. Voor mij een onbekende band. Spoon is er niet voor het grote publiek en het grote publiek is er niet voor Spoon. Prima zo. Mooi album met 10 niet voor de hand liggende popsongs in een tijdsbestek van net geen 38 minuten. Kort maar goed. Kwaliteit voor kwantiteit. En de vinyl uitvoering komt ook nog uit inclusief een cd.

Billie Joe + Norah - Foreverly (2013)

 

Op het eerste gezicht hebben Norah Jones en Billie Joe Armstrong (frontman van Green Day) weinig gemeen met elkaar. Wat hen wel bindt, is een diepgewortelde liefde voor The Everly Brothers en meer specifiek de in 1958 verschenen plaat 'Songs Our Daddy Taught Us'. Een elpee met traditionals uit de rijke Amerikaanse geschiedenis. In negen dagen tijd zonder poespas opgenomen, dicht bij het origineel gebleven. Prachtig en hoe mooi deze twee stemmen bij elkaar passen.

Noah Gundersen - Ledges (2014)

Het officiële debuut van de 25-jarige Amerikaanse singer-songwriter. Wordt vergeleken met Ryan Adams. Prima, maar heeft toch een eigen geluid. De plaat is sober en kenmerkt zich door eenvoud en emotie. Mooi dubbelalbum.

Giant Sand - Heartbreak Pass (2015)

Ofwel Howe Gelb. Wat een interessante man is dit. Ik heb hem begin dit jaar samen met Grant Lee Phillips in de Studenten Kapel in Eindhoven zien optreden. Ik kende Grant Lee van Grant Lee Buffalo, maar Howe Gelb was de grote onbekende voor mij. Hij was die avond de smaakmaker van de twee en maakte op mij de meeste indruk. Na afloop van het optreden even met hem gesproken. Hij zei: ‘Alles is open in de muziek en het komt zoals het komt. Het gaat vanzelf.’

Luisterend naar het nieuwe album van  Giant Sand klopt zijn statement helemaal. Het gaat van hot naar her, maar toch valt alles op zijn plek. Veel gastmuzikanten zijn aanwezig, maar het klinkt als een geheel. Mooi album en de vinyl versie is leuk want de elpee is doorzichtig.

September live in Nederland: Dave McGraw & Mandy Fer

In September live te zien in o.a Nederland: Dave McCraw & Mandy Fer.

 

 

Gemiste albums - Weer terug!

Sinds februari dit jaar ben ik niet meer actief geweest op deze blog. Dit heeft alles te maken gehad met een verhuizing. Sinds een maand wonen we op een nieuwe mooie plek en hebben ons huis al aardig en gezellig ingericht. Dus komt er nu ook weer tijd om hier weer wat leuke en interessante muziekfeitjes te plaatsen.

Wel heb ik in de tussentijd via de sites van Krenten uit de Pop, Written In Music, Kicking the Habit en Sounds Venlo de nieuwe uitgekomen albums gevolgd en beluisterd op Spotify.

De komende tijd wil ik die albums die ik interessant en mooi vind op mijn blogje plaatsen. Ik gebruik dan wel recensies van diverse sites (waaronder Krenten uit de Pop).


En ik moet zeggen dat er een leuk aanbod is.
Wat kun je verwachten?

Damien Jurado,
Sun Kil Moon,
The Swans,
Elbow, 
Noah Gundersen, 
The War on Drugs, 
Joe Henry,
Courtney Barnett, 
Timber Timbre, 
Los Lobos,
Paul Thomas Saunders, 
The Gloaming, 
Damon Albarn, 
Blaudzun,
Beck,
Chris Eckman,
The Delines

Beste Albums 2013 volgens muziekblad OOR

Push The Sky Away van Nick Cave & The Bad Seeds is door de verzamelde Nederlandse popcritici gekozen tot Beste Album van 2013. Voor zijn kersteditie vroeg OOR naar jaarlijks gebruik tal van vaderlandse popjournalisten, bloggers, radiomakers en concertprogrammeurs naar hun eindejaarslijstjes; het vijftiende album van de Australische band van frontman Nick Cave eindigde met een ruime voorsprong op de concurrentie op de eerste plaats. De tweede plaats is voor Yeezus, het veelbesproken album van Kanye West. De top 3 wordt gecompleteerd door Reflektor, het ambitieuze dubbelalbum van Arcade Fire. 

De volledige eindlijst vind je hieronder.

1. Nick Cave & The Bad Seeds- Push The Sky Away
2. Kanye West - Yeezus
3. Arcade Fire - Reflekto
4. Arctic Monkeys - AM
5. Daft Punk - Random Access Memories
6. Jacco Gardner - Cabinet Of Curiosities
7. Atoms For Peace - Amok
8. Parquet Courts - Light Up Gold
9. The National - Trouble Will Find Me
10. Kurt Vile - Wakin On A Pretty Daze
11. Unknown Mortal Orchestra - II
12. Holden - The Inheritors
13. Moderat - II
14. Mikal Cronin – MCII
15. Disclosure - Settle
16. Franz Ferdinand -Right Thoughts,Right Words,...
17. Bill Callahan – Dream River 
18. Jagwar Ma - Howlin
19. Laura Marling - Once I Was An Eagle
20. Vampire Weekend-Modern Vampires Of The City
21. Boards Of Canada - Tomorrow’s Harvest
22. Phosphorescent - Muchacho  
23. Gregory Porter - Liquid Spirit 
24. Queens Of The Stone Age - …Like Clockwork 
25. Janelle Monáe - The Electric Lady 
26. Torre Florim & Roos Reberge 
27. Deerhunter - Monomania
28. Ásgeir - In The Silence 
29. Jonathan Wilson - Fanfare
30. Savages - Silence Yourself

Nieuw Elbow-album uit in maart 2014, ook een live-dubbelaar/dvd op komst

Bron: Kicking The Habbit

Na een periode van stilte geeft Elbow ons een kijkje in de nabije toekomst van de band. Een nieuw, zesde album is in de maak in de eigen Blueprint Studios in Selford; de opvolger van Build A Rocket Boys! (2011) moet uitkomen op 10 maart 2014, aldus de bandwebsite. Dat lijkt ver weg, maar voor je het weet is het alweer lente. 

Bovendien volgt er eerst - keurig op tijd voor onder de kerstboom - een live-cd/dvd: Live At Jodrell Bank. Een registratie van een concert op een locatie vol telescopen.

De registratie van dat concert uit juni 2012 komt uit op dubbel-cd en dvd: de plaatjes zouden zomaar eens mooi kunnen zijn als we dit verslag in de krant zo lezen. Ook Sigur Rós en Flaming Lips gaven al eens optredens op die plek.
Ook al is de release van het nieuwe album nog ver weg, voorbestellen kan nu al. Of je houdt je geld nog even vast voor als er binnenkort een concertdatum bekend gemaakt wordt: de tournee langs een reeks grote Engelse zalen voor april 2014 is al aangekondigd. Tickets hiervoor gaan op vrijdag 4 oktober in de verkoop.

Mijn favoriete platen op dit moment!

Deze platen komen regelmatig in mijn cd speler of luister ik via Spotify!!

 

 

Phosphorescent - Muchacho

 Het hoesje van de nieuwe plaat van Phosphorescent geeft al veel weg: een lachende dame, half ontbloot op een bed. Op de voorgrond een man met hoed die net iets te hard lacht. Over de foto hangt een zweem van ooit, een waas die er op duidt dat we naar het verleden kijken. Gelukkiger tijden. En prijsnummer "Song for Zula" ondersteunt dat beeld: 'Some say love is a burning thing / That it makes a fiery ring / Oh but I know love as a fading thing'. Waarmee Matthew Houck aka Phosphorescent ook nog eens stevig knipoogt naar Johnny Cash’s "Ring of Fire" ('Love is a burning thing / and it makes a fiery ring'). Maar voordat we deze parel te horen krijgen, moeten we eerst iets anders beluisteren. Want Muchaho opent en sluit als een klassiek muziekstuk met een inleiding - "Sun, Arise! (An Invocation, An Introduction") - en sluit af met een variant hierop - (Sun’s Arising (A Koan, An Exit). We horen een soort van koorzang, begeleid door bubbelende synthesizers en vooral stomvervelend. Als we deze twee muziekstukken weglaten, houden we acht prachtige Phosphorescent-tracks over. Wankel, zoekend, met rare, soms irritante geluiden (de hikjes in "Ride On / Right On") en ver weg van de stoere southern rock van Here’s To Taking It Easy uit 2010. Maar met een aantal van de mooiste nummers die Matthew Houck ooit opnam: "Terror in the Canyons (The Wounded Master)", "Muchacho’s Tune" en vooral "Song for Zula".

 

 

Steve Earle & The Dukes (& Duchesses) - The Low Highway

 

Steve Earle, mede-uitvinder van de americana, heeft op zijn album The Low Highway ouderwets iets te vertellen. Kom er nog maar eens om. Earle, zo vertelde hij vorige week in Volkskrant (April 2013), heeft de crisis in zijn land eens nader beschouwd en vervolgens verwerkt boven schrijfblok en gitaar.

Zijn observaties zijn aangrijpend. Onheilspellend is het onbetwistbare hoogtepunt, Burnin' It Down, waarin een gedesillusioneerde werkeloze overweegt de Walmart in de fik te steken. Of het wiegende countrylied The Low Highway, dat het beeld oproept van spooksteden en gaarkeukens: 'Saw empty houses on dead end streets/ People linin' up for something to eat.'Earle rockt ook nog. Op Calico Country en Down The Road Pt II gaan tempo en volume omhoog en horen we naast Earle ook zijn soepele band gas geven. Toch is hij op zijn best in zo'n wrang en bijna occult klaaglied als Invisible, over een dakloze die voor voorbijgangers onzichtbaar is geworden. Indrukwekkende liedkunst.

 

The Staves - Dead & Born & Grown 

 Het was tijdens afgelopen editie van Into The Great Wide Open dat het Nederlandse publiek definitief viel voor de ontwapenende charmes van The Staves. De idyllische setting van het festival werkte uiteraard mee, alhoewel de zusjes Emily, Jessica en Camilla daarvoor al successen boekten als voorprogramma van Bon Iver en The Civil Wars. Ondanks hun Britse komaf klinken de akoestische folksongs van de jongedames behoorlijk Amerikaans. In de muzikale traditie van Laurel Canyon eigenlijk, oftewel de bakermat van de jaren ’60 ‘tegencultuur’ met artiesten als Joni Mitchell en Crosby, Stills & Nash. Het onlangs verschenen debuutalbum Dead & Born & Grown werd geproduceerd door Glyn en Ethans Johns, vader en zoon, die eerder ook in de studio zaten met o.a. Ryan Adams, Ray LaMontange en Laura Marling. Het resultaat is adembenemend met een prominente rol voor de hemelse samenzang. The Staves bieden een perfect uitgebalanceerd klankenspel met een redelijk bedwelmende uitwerking.

Videoclip: Persconferentie tour Tom Waits

Tom Waits Glitter and Doom persconferentie

Tom Waits is en blijft een typische man. Zijn komende tour ( 2008) door de USA kondigt hij aan via een Youtube persconferentie. Hierin legt hij uit dat het in de sterren staat geschreven welke plaatsen hij aan moet doen tijdens Glitter And Doom tour. Het magische woord hierbij is Pehdtsckjmba.
We zien dat Tom naast zanger ook een niet onverdienstelijk acteur is. Het einde van de persconferentie heeft nog een verassing in petto.

Muziekmiddag Zaterdag 09 februari 2013

Vandaag genoten van de volgende prachtplaten:

Sam Lee - Ground of it's own (2012)
Heritage Blues Orchestra - And Still I Rise (2011)
Birds Of Chicago - Birds Of Chicago (2012)
Talk Talk - The Colour of Spring (1986)
Wilco - Kicking Television: Live in Chicago (2005)

Een muziekavondje/middagje

Een impressie hoe een muziekavondje of middagje eruit ziet.

De behoefte om muziek te luisteren. Waarom? Het geeft je rust, je bent in een andere wereld en je beleeft het. Genieten, heerlijk. Ik ben druk, Heb een drukke baan en onze vrije tijd is spaarzaam samen. maar toch vind ik de tijd om per week een paar uurtjes muziek te luisteren.

Dan gaat de buizenversterker van de Stax hoofdtelefoon aan. Even op laten warmen en dan er lekker voor gaan zitten. Genieten van de kwaliteit van de cd speler en hoofdtelefoon maar het gaat uiteindelijk toch om de goede muziek.

Foto's Wilco's Loft - nee niet Wilko maar Wilco!!

Leuke foto's van mijn favoriete band:

Wilco Photo Outtakes

Photographers Doug Van Doren and Liz Fish and I ventured up to Chicago to interview Wilco in their amazing loft space. The Wilco Loft feels like equal parts hostel (there's a kitchen and a few bunk beds scattered about), storage space and what could easily be Chicago's best guitar store (sadly, nothing is for sale). Here, the band rehearses, hangs out, does some recording and plots their next moves. These are some outtakes and extra shots from our Fall 2009 cover story.

Bron: Fretboard Journal

Nels Cline's 1959 Jazzmaster has seen years of playing and abuse. Engraved into the tailpiece, you can just barely make out an engraving saying "Watt," a reminder that Mike Watt originally owned this guitar.

More pedals. Cline puts tape over his Klon Centaur Overdrive so it doesn't blind him with stage lights.

Wilco, and Cline in particular, have quite a collection of effects pedals.

A few bunk beds / desks are scattered amidst the loft for band members that need a place to crash.

Tweedy plays an Epiphone Casino, one of dozens of guitars he has in the loft.

 Tape used on the band's mixing board is stuck to a pillar in the loft.

Color coordinated Jerry Jones guitars adorn one of the walls.

Tweedy holds his 1960s era Guitorgan.

Some of Tweedy's pedal collection.

Autographed pictures by Bob Newhart and Don Rickles (who, we're told by Nels Cline, are close friends) can be found in the loft. The Wilco stereo (a Dynaco tube hi-fi set-up) is behind.

On the day of our shoot, a Gibson J-185 Tweedy had repaired had just arrived.

 Tweedy with his J-185.

Tweedy in his section of the loft, speaking into a Shure SM7B microphone.

In 2007, Breedlove announced the release of a limited edition Jeff Tweedy signature model guitar (the Breedlove Revival 000-12 JTLE Deluxe). Here's Tweedy's own Breedlove, in front of his Victoria amp. You can see his Kay Thin Twin (similar to what Jimmy Reed played) in the background.

More Wilco gear...it never ends!

A Studer tape deck at the Wilco loft. Believe it or not, but this classic, analog 2" tape deck isn't vintage, the band bought it new.